Historie

HOE HET ALLEMAAL BEGON 1942 - 1962:
Op 2e Pinksterdag 1942 ging Leen Noordegraaf naar het concours te Dordrecht, daar ontmoette hij leden van zustervereniging “Siegfried”. Er ontstond een gesprek dat er in Lekkerkerk ook wel behoefte was aan een rijvereniging. Het ruste niet bij Leen, weldra raakte hij met Arie de Jong aan de praat, een derde persoon werd er bij betrokken, en wel de toenmalige dierenarts D.A. Oskam.

Met wat over en weer gepraat werd er een commissie in het leven geroepen. Dat waren D.A. Oskam, Arie de Jong, Leen Noordergraaf, Johan de Gier, Piet Bongers en Anton Dogterom. Er werd een vergadering uitgeschreven voor mensen die liefhebber waren van de ruitersport. Er meldden zich leden genoeg, dus werd er besloten om op 27 juli 1942 de landelijke rijvereniging “De Lekruiters” op te richten, gevestigd te Lekkerkerk en Krimpen aan de Lek. De voorzitter werd D.A. Oskam, secretaris Arie de Jong en penningmeester Johan de Gier.

De eerste rijlessen werden gegeven op een stuk land van Anton Dogterom te Krimpen aan de Lek onder leiding van Piet Voorsluis en Ding Bodegom. Er kwam van alles opdagen: ruiters met ongezadelde paarden, ze hadden teugels van koptouw en er was zelfs nog een ruiter op klompen.

Het stuk land bleek te smal. Zij mochten toen een stuk land gebruiken van Jan de Vries achter de eendenkooi. Daar is ook de eerste streekwedstrijd gehouden, echter dat stuk land bleek niet te voldoen. Na een jaar konden ze in Krimpen aan de Lek een terrein van J.K. Smit huren.

Op 2 maart 1944 kreeg de vereniging bericht dat er geen onderlinge of streek wedstrijden meer gehouden konden worden. De kans op vordering van de paarden door de Duitsers was te groot. De vereniging werd stilgelegd.

5 mei 1945: Nederland werd bevrijd.
Maar voor “De Lekruiters” was het een droevig begin. Hun secretaris, Arie de Jong, werd door de Duitsers om het leven gebracht. Er werd toen een nieuw bestuur gevormd: D.A. Oskam werd weer voorzitter, Gerrit Oskam secretaris en Johan de Gier penningmeester. Bestuursleden werden: Wim Blanken en Anton den Oudsten. Er werd een commissie van toezicht gevormd door Piet Bongers en Leen Noordegraaf. Tevens werd Leen als Streek- en later ook als Bondsvertegenwoordiger aangesteld. Dit heeft Leen 21 jaar gedaan.
Er werd besloten in twee groepen te gaan rijden.

In Krimpen aan de Lek op het terrein van J.K. Smit, hebben ze tot 1952 gereden. Daarna is die manege opgeheven, daar er door de mechanisatie bij de boeren geen liefhebberij meer was.

In Opperduit bij familie A.P. Streefland, hadden leden van een hoog stukje land een manege tot stand gebracht. Dit mochten ze geheel gratis gebruiken tot 1961, toen kregen ze van de gemeente een stukje land aan de Tiendweg-Oost.

Ook werd er in 1945 een vaste instructeur aangenomen: Piet van Vliet uit Bergambacht voor twee avonden in de week van 7 tot 9 uur. Maandagavond in Opperduit en woensdagavond in Krimpen aan de Lek.
Het eerste optreden van “De Lekruiters” waren optochten op 30 augustus 1945 te Krimpen aan de Lek en 31 augustus 1945 te Lekkerkerk i.v.m. de verjaardag van H.M. Koningin Wilhelmina.

Het eerste achttal van “De Lekruiters” is gestart op 23 augustus 1956 te Leerdam. De paarden en ruiters werden vervoerd met een veewagen met aanhanger van de firma Botter uit Bergambacht. De chauffeur was Cees de Jong. Later werden het veewagens van L.J. Borst uit Schoonhoven met chauffeur Dirk van den Dool, waarmee “De Lekruiters” in die tijd een goede band hadden.

In de jaren vijftig liepen de activiteiten terug. De mechanisatie bij de boeren was de dader, want de leden bestonden hoofdzakelijk uit boerenjongens en meisjes. Maar bij “De Lekruiters” was er nog een groep die koos voor het paard.

De streek “Krimpenerwaard” werd opgeheven, dus streekwedstrijden hadden ze niet meer. Leen Noordegraaf klopte bij streek “Gouda” aan, waarna ze mochten deelnemen aan de streekwedstrijden. Een hoogtepunt bij de concoursen was Bodegraven. Daar werden “De Lekruiters” met het achttal provinciaal kampioen onder leiding van instructeur Siem de Jong, die voor het derde jaar in “dienst” was bij de “De Lekruiters”. Om deze reden werden zij ook afgevaardigd naar de nationale kampioenschappen in De Bilt. Zij behaalden daar een zesde plaats.
In het mennen zijn “De Lekruiters” ook altijd zeer sterk geweest. Van 1956 af hebben ze vele streek-, provinciale- en nationale kampioenen gehad. Het mennen is nog steeds een sterk bezette groep.

HOE HET VERDERGING 1962 - 1971:
In 1962 zijn “De Lekruiters” verhuisd van Opperduit naar Tiendweg-Oost. Na vele jaren aan het praten te zijn geweest bij de gemeente voor een stukje grond, mochten ze dat lage stukje land aan de Tiendweg-Oost gebruiken. 23 juli 1965 was weer een grote dag voor “De Lekruiters”, want ze werden in Dordrecht provinciaal kampioen met het achttal onder leiding van instructeur Siem de Jong.

9 maart 1966 werd de ponyclub opgericht. De ponyruiters kregen les van Siem de Jong. Hij werd opgevolgd door Annie Pons waar vervolgens Adrie van der Velden (tante Adrie) het van overnam. Door de oprichting van de ponyclub werd er weer nieuw leven in de vereniging geblazen, en dat was hard nodig. Het oude bestuur trad af en er werd een nieuwe gevormd.

Dierenarts Kruyt die 17 jaar voorzitter was werd opgevolgd door Koos Broere. Leen Noordegraaf die 8 jaar secretaris was, werd opgevolgd door Jos Lathouwers en Dirk Dogterom die 18 jaar penningmeester was, werd opgevolgd door Jopie Neef.

De manege was zeer slecht berijdbaar, ‘s-winters weken ze al uit naar Bos en Kalis in Opperduit. Een groep actieve leden, ouders van de ponyruiters en een paar mensen die zeer geïnteresseerd waren in de vereniging, hadden plannen gemaakt om de manege op te knappen. Er werd een bouwkeet bij de manege geplaatst, die door één van deze mensen beschikbaar was gesteld. Het terrein werd op hoogte uitgezet, een atlaskraan en een bulldozer werden gratis beschikbaar gesteld. Er werden greppels gegraven voor afwatering naar de sloot, die werden met riet, puin en takkenbossen gevuld. Het riet was een schenking, de takkenbossen mochten ze langs de provinciale weg ophalen en het puin kregen ze van een oud boerderijtje van de familie Bol. Daarna is er een laag zand , toen een laag moezelgrind en daar weer een laag zand overheen gebracht. Dit werd allemaal met vrachtauto’s van eigen leden en ouders van ponyruiters vervoerd. Om iedereen een steentje te laten bijdragen, hadden ze in de bouwkeet een bus geplaatst, voor een vrije gift. Er werd een loods geplaatst voor de hindernissen, waarvan het hout ook weer werd geschonken, nieuwe lichtmasten en het hek om de manege werd geplaatst. Ze kregen zelfs een eigen kantine met toilet. Dit was een oude scheepsroef waar “De Lekruiters” heel blij mee waren.

Na een jaar hard werken, werd de manege op 5 oktober 1968 geopend. Vooraf een optocht door de gemeente met de muziekvereniging “Lekkerkerk” voorop, gevolgd door enkele ruiters, een open koets bespannen met twee paarden en gemend door Hein Oskam. Daarin zaten burgemeester Muller en echtgenote, De koets werd gevolgd door paarden- en ponyruiters, daarachter reed Izaak Kapteyn met de bandenwagen met daarop de “modderploeg”. Dat waren mensen die aan de manege hadden gewerkt.
Bij de manege aangekomen werd het lint doorgeknipt door Jannie de Jager en werd de manege officieel geopend door burgemeester Muller.
Er werd vervolgens een demonstratie verzorgd onder leiding van Siem de Jong en de nieuwe instructeur Lauw Groenewoud. Deze instructeur heeft het bord geschonken dat nog steeds aan de ingang van de manege staat met daarop “Manege De Lekruiters”.
In het voor jaar 1969 kregen ze aanplant bij de kantine. Bomen en heesters werden geschonken door Jan en Nel Bol. Wat kan er veel als er eenheid is in een vereniging. Veel waardering hebben we voor al die mensen die zich toen hebben ingezet voor het ontstaan van deze manege.

HET WEL EN WEE VAN DE LEKRUITERS 1971 - 1981:

Tijdens optochten of andere feestelijkheden gaven “De Lekruiters” acte de presénce, zoals bijvoorbeeld de intocht van een nieuw te installeren burgemeester. In 1971 werd burgemeester Mater ingehaald en in 1976 was de beurt aan burgemeester Ouwerkerk.

In 1972 was de eerste kennismaking met het Brabantse dorpje Schayk en de familie Kamp. Een dagje in de bossen met paarden en pony's, een jaar later in 1973 werd dat voor het eerst een hele week op ruiterkamp voor jong en oud. Deze happening heeft uiteindelijk 22 jaar plaatsgevonden.
Zoals al eerder vermeld waren “De Lekruiters” ook in optochten actief. Tijdens het 25-jarig jubileum van Koningin Juliana in 1973 werd een allegorische optocht georganiseerd waarbij de paarden een jachtgroep vormden met Jacoba van Beieren en de pony's een groep zigeuners. In 1980 was er “Lekkerkerk 700”, een groep menleden beeldden een boerenbruiloft uit en ruiters en amazones te paard een groep soldaten, de pony's waren weer zigeuners.
Er zijn al heel wat ruiterhuwelijken afgesloten. Dit gebeurde onder begeleiding van ruiters en amazones te paard en soms ook met koets en paard uit eigen vereniging.
Gedurende deze periode werd er door de leden ook volop deelgenomen aan concoursen, zowel individueel als in vier- en achttal. Vooral in het onderdeel mennen werd provinciaal en nationaal hoog gescoord.
In 1980 kwam er een nieuw bestuur. Aad de Vos volgde Koos Broere op, die twaalf jaar voorzitter was geweest en Balt Oskam kwam in de plaats van Wim Neef als penningmeester.
Door de jaren heen waren er de Ruiteravonden die grote publieke belangstelling trokken met als afsluiting het ruiterbal onder leiding van de Andantino’s.

DE VOLGENDE 10 JAAR 1982 - 1992:

Deze periode is een opsomming van allerlei activiteiten. In deze tien jaar is er ontzettend veel bijgekomen en/of veranderd binnen de vereniging. Zo is het ledental toegenomen, waardoor er meer lessen kunnen worden gegeven. Dressuur-, spring-, men-, en carousellessen oftewel het zogenaamde vier- of achttal rijden.

Ook zijn er extra cursussen georganiseerd bijvoorbeeld voor de dressuur of voor het springen. Er zijn tal van leden die deelgenomen hebben aan een mencursus of het halen van een koetsiersbewijs.
Naast alle jaarlijkse vergaderingen, wedstrijden, ruiteravonden, het ruiterkamp Schayk, optochten, ruiterhuwelijk enz., zijn er in deze periode.ook wat tradionele evenementen bijgekomen. Zoals de mendag, een spelletjesdag en de clubkampioenschappen met aansluitend een barbecue.

Een aantal noemenswaardige evenementen:

1982
Het 40-jarig bestaan van “De Lekruiters” met ‘s-ochtends een kringconcours. ‘s Middags een optocht door het dorp en en een demonstratie op de manege. ‘s-Avonds een reünie. Tijdens deze reünie werd er een nieuw vaandel aangeboden. Jo Roest had ruim een jaar geborduurd om de vereniging dit vaandel te kunnen schenken.

1985
Op bevrijdingsdag reden we mee met een historisch/allegorische optocht. De ponykinderen als boeren en boerinnen en de paardenleden als cowboys. Zij werden vooraf gegaan door twee herauten.

1986
In maart vierden we het 20-jarig bestaan van de ponyclub. Tevens vond er een huwelijk en een 25-jarige bruiloft plaats

1987
Weer twee ruiterhuwelijken.

1988
Naast twee ruiterhuwelijken, kwamen er in dit jaar nieuwe blauwe truien met embleem voor de ponykinderen. Er werd door enige menners meegereden met een kastelentocht in Doorn.

1989
De Lekruiters hielpen mee met de 12=1 actie. Tevens waren er vijf ruiterhuwelijken en een 25-jarige bruiloft.

1990
De Lekruiters deden mee aan een zeskamp en een allegorische optocht. De paarden beelden een jachttafereel en een boerenbruiloft uit en de pony's het circus. En uiteraard weer een ruiterhuwelijk.

1991
Het clubblad bestond alweer tien jaar. Naast een ruiterhuwelijk was er een bestuurs- verandering. Clement Tipker volgde Aad de Vos op als voorzitter en Sjouke Verhey werd secretaris. Piet van der Wal volgde Wim van Weelden op die tien jaar lang de manege had verzorgd. Coby Bol werd wedstrijdsecretaresse.

DE MENDAG BIJ "DE LEKRUITERS":
Eén van de facetten van de paardensport is het aangespannen rijden, het zogenaamde mennen. Ook bij “De Lekruiters” werd en wordt deze tak van sport druk beoefend. In het begin bestond dat mennen uit het gezamenlijk naar wedstrijden gaan op een bandenwagen met daarvoor en daarachter de paarden van ruiters en amazones.

Pas in 1955 volgden de eerste leden echte menlessen in “De Loet” bij de boerderij van Van Vliet. In 1956 deden “De Lekruiters” voor het eerst mee aan het mennen op de Provinciale Kampioenschappen, wat uiteindelijk Nederlandse kampioenen opleverden (en oplevert).

Gezien de enorme animo die er voor de mensport is, wordt er ook steeds meer voor de menners georganiseerd. Eén van de populairste onderdelen daarbij is het samengesteld rijden. Op één dag moet de menner met aanspanning drie onderdelen volbrengen: 1. een dressuurproef; 2. dan een marathon; 3. en afsluitend een kegelbaan.

Ook bij “De Lekruiters” ontstond rond 1988 het idee om een soortgelijke dag te organiseren. Een aantal enthousiaste leden ging aan de slag en de Lekkerkerkse Mendag was geboren. Niet alleen uit deze streek, maar ook van ver daarbuiten kwamen de deelnemende aanspanningen om in Lekkerkerk aan onze men-wedstrijden mee te doen.
In vier jaar tijd was met hulp van veel leden van “De Lekruiters” deze Mendag uitgegroeid tot een fantastische dag. De kosten die zo’n dag onherroepelijk met zich meebracht werden gedekt door de Lekkerkerkse Middenstand, die al die jaren meewerkte in de vorm van sponsoring.

RUITERAVONDEN 1992 TOT HEDEN:
Het destijds zitten bestuur van de in 1942 opgerichte vereniging “De Lekruiters” moet op een gegeven moment gedacht hebben: bij zo’n vereniging hoort toch minstens een feestavond. In 1946 kwam die feestavond er, voor het eerst werd toen de ruiteravond gehouden in Amicitia. Het bleek een succes, want sindsdien is er ieder jaar een ruiteravond geweest.

In die jaren was het echt de avond in Lekkerkerk en omgeving waar door boeren, burgers en buitenlui naar werd uitgekeken. De maandag voor de uitvoering zetelde het bestuur in Amicitia waar men de plaatsbewijzen kon afhalen, in rijen stond men te wachten.

Tegenwoordig gaat dat wel iets anders. De leden krijgen de kaarten, dat is bij de contributie inbegrepen. De donateurs krijgen twee kaarten voor hun jaarlijkse bijdrage van € 12,00 (was fl. 25,00) en de rest van de kaarten zijn zolang de voorraad strekt te verkrijgen aan de zaal.

De ruiteravond bestaat uit een aantal vaste onderdelen. De voorzitter opent de avond waarna er voor het publiek een toneelstuk wordt opgevoerd. In de jaren 1990-1992 liep het bezoekersaantal wat terug. Het jaar daarna kwam er een eigen toneelploeg binnen de vereniging en werd het direct weer veel drukker.

De ruiteravond werd weer de vanouds drukbezochte oergezellige avond waar ook nu weer naar uitgekeken wordt. Na het toneelstuk volgt een verloting waarvan de opbrengst bestemd is voor de verenigingskas, wat aangewend wordt voor instructie materiaal en onderhoud van de accomodatie van de vereniging.

Afsluitend volgt dan het ruiterbal waar iedereen tot in de late uurtjes van blijft mee genieten.

tekst: Clement Tipker